Zarys historyczny terapii wodnej jelita grubego (hydroterapii).

Historycy twierdzą, że hydroterapia jelita grubego, a przede wszystkim jej najprostsza forma lewatywa, znana była już w starożytnym Egipcie. Iberyjski papirus z XIV w p.n.e. opisuje irygację jelita grubego, jak też daje wskazówki, jak należy ją przeprowadzić. XVII w. nazywany jest wiekiem irygacji okrężnicy. Był to okres praktyki akceptowanej wśród elity Paryża (przeprowadzano nawet do 3-4 irygacji codziennie). Wierzono, że regularne oczyszczanie jelita grubego jest podstawą dobrego zdrowia. Postęp techniczny i udoskonalenie wyrobów gumowych a później plastycznych wpłynął na poprawienie metod płukania jelita grubego. Współcześnie skonstruowano do tego celu specjalne urządzenia.

Dr Kellog w 1917 r. w Journal of American Medicine opisuje leczenie 40 tyś. przypadków nieżytu żołądka i jelit. Twierdzi on, że tylko w 20 przypadkach był zmuszony do przeprowadzenia operacji, w pozostałych pomogło oczyszczanie jelita grubego, dieta i gimnastyka.

Dr James A. Wiltsie twierdzi, że tak długo, jak człowiek nie dba o prawidłowe działanie jelita grubego, tak długo pozostaje nieświadom źródła wielu swoich dolegliwości. Autor ten uważa wręcz, że „śmierć ma swój początek w jelicie grubym”.